Synopsis:
KZ:

«Егер өлу қажет болса, мен өз жолыммен өлгім келеді»
Мария капюшонға оралып, нық басып келеді, оның уақыты үйінің жанындағы өзенмен бірге ағып жатыр. Өз анасын бағып, аяусыз, зергерлік қымбат кемпірге қызмет етумен өткен армансыз, ықылассыз өмір. Өзінің батыл питбулімен ол азапты, тозақ тағдырға жетелей отырып, жүкті әйелдерді өзеннен өткізеді. Бірақ үміт Марияға адам болып қалу - революциялардың аса зор түрі деп үйретіп, өмірдің өзі сияқты керемет, ең ежелгі және құдіретті түрде оған жолығады.

RU:

«Если мне нужно умереть, я хочу умереть по-своему»
Мария идет твердо, закутавшись в капюшон, ее время течет вместе с рекой, у которой она живет. Жизнь из рук в уста, без мечтаний и желаний, проведенная с заботой о своей матери и служением безжалостной, украшенной драгоценностями старушке. Со своим храбрым питбулем она переправляет беременных женщин через реку, ведя их к болезненной, адской участи. Но надежда нанесет Марии визит в самой древней и могущественной форме, столь же чудесной, как сама жизнь, научив ее, что оставаться человеком - величайшая из революций.

EN:

“If I have to die, I want to die my way”
Maria walks firmly, her hood up, her time flows along with the river she lives by. A hand-to-mouth life, without dreams nor desires, spent taking care of her mother and at the service of a merciless, bejeweled old lady. With her brave-eyed pitbull, she ferries pregnant women across the river, leading them to a painful, infernal fate. But hope will pay Maria a visit, in its most ancestral and powerful form, as miraculous as life itself, teaching her that staying human is the greatest of all revolutions.